6 februari 2019
Hier even een verhaaltje van mij, Blue Ice. Ik was al een beroemdheid bij Stichting Poezensnuitjes en nu ben ik hier The King of the House! Ik voel me helemaal op mijn gemak, weet de heerlijkste plekjes te vinden en dat is vooral bij mijn vrouwtje liggen.
Ze noemt mij soms Zwaan kleef aan en ook wel knuffel ijsbeer. Ondanks dat ik geen oortjes meer heb, hoor ik alles, vooral als het om eten gaat. Ik ben dan ook vele kilootjes aangekomen, vind zelf dat ik er geweldig uitzie.
Mijn beste vriend is Senna, met hem kan ik lekker stoeien en spelen. Ook heb ik mijn eigen speeltje, iets met een groene muts op. Als ik die vindt, zet ik mijn mooiste miauwtje op, heel hard.
Alleen mijn neus, daar zit altijd een korstje op, net als bij Mister Eddie. Regelmatig gaat dat korstje eraf en later zit het er weer. Tante Judith heeft er al eens naar gekeken, maar zei dat het geen kwaad kan.
Ik ben een hele blije en tevreden kater, geniet van mijn leven en alles om me heen. Sinds kort heb ik ook dat kattenluikje door, dus ga ik af en toe de buitenren in. Maar los in de afgezette tuin is ook een feest, ik vind dat geweldig. Dit was voor nu mijn verhaal, het gaat super met mij.
Een stoere high five voor al mijn fans!!!
Ik ben Lilly, bij de stichting was mijn naam nog Dixie. Ik woon al een paar jaar bij mijn nieuwe personeel en heb het daar heel erg naar mijn zin. In het begin was ik best onder de indruk van al die grote snuiten die daar ook rondwandelen, maar inmiddels windt ik ze om mijn pootjes.
Ik hou erg van de heerlijke brokjes, maar een snoeper ben ik niet echt. Het lijkt wel dat ik een beetje dik ben, maar dat komt gewoon omdat ik zo’n lief klein koppie heb. Mijn vrouwtje vind ik superlief en we knuffelen wat af.
Ik vind het ook heel lekker om buiten te zijn, daarvoor hebben we een prachtige buitenren en vaak mogen we ook los in de afgezette tuin.
Nou ik ga weer even op mijn favoriete plek liggen en hopen op een wasbeurt van mijn grote vriend Senna.
Pootje van Lilly.