Het leven van 3 ex-opvangertjes via Stichting Poezensnuitjes
In maart 2022 zijn Foppe en Afke bij mij komen wonen. Ze stonden al een half jaar op de website: onbegrijpelijk! Sinds augustus 2025 is onze Femmie erbij gekomen.
In de stijl van Poezensnuitjes, laat ik ze zelf vertellen. Ze weten het zelf natuurlijk het beste.
Foppe Samen met mijn zus en nog 2 anderen ben ik in maart 2021 geboren op een camping. Daar hebben we eerst een half jaar voor onszelf gezorgd, voordat we werden opgevangen. In dat half jaar opvang hebben we kunnen wennen aan mensen, wat niet vanzelf ging. Als er onbekenden zijn, duik ik nog af en toe achter de bank of een ander verstopplekje. Geduld was bij mij erg belangrijk, en ik heb alle tijd gekregen om hierin te groeien.
Daarentegen ben ik de grootste knuffelkont die je je kunt voorstellen. Ik begin al te spinnen als ik denk dat ik geaaid word. Mijn personeel kan niet op de bank zitten, want dan spring ik er snel tussen om aandacht te krijgen. Thuiswerken laat ik ook vaak niet toe, want ik wil die aandacht.
Ook geef ik dagelijks de grootste concerten als ik denk dat ik eten ga krijgen. Ook als het er al staat, want dat heb ik soms niet door. Sinds ik ook reserve personeel heb, is mijn concert extra handig, want dan krijg ik stiekem soms twee keer natvoer als ze niet weten dat ik al gehad heb.
Ik doe alsof ik een stoere vent ben, maar eigenlijk weet ik niet hoe dat moet. Ik weet ook niet zo goed hoe ik moet spelen en sla mis als ik iets wil vangen. Gelukkig vermaak ik me prima en ben ik erg actief in rennen, klimmen en buiten vogels kijken en onder de struiken liggen. Zeker nu ik een speel- en knuffelmaatje heb gekregen. Maar daar vertelt ze straks zelf over.
Afke Ook ik heb in de opvang moeten wennen aan mensen en gaf soms bijtjes. Ik had tijd nodig om te wennen. Toen ik leerde dat ik positieve aandacht, lekker eten en knuffels kon krijgen, ging het langzaamaan beter: ik ging steeds dichterbij zitten op de bank, later af en toe op schoot. Ik begon ook steeds meer te kletsen en verhalen te vertellen, wat ik nog steeds veel doe. Nu ben ik niet meer van die schoot af te slaan, zo heerlijk! Ik lig vaak hoog, zodat ik overzicht hou wat er gebeurt en kan ‘waken’.
Ik ben de muizenvanger van het gezin. Dat heb ik van jongs af aan geleerd. Ik heb ook geleerd dat ik ze niet meer mee naar binnen mag nemen, levend of dood. Nou ja, dan leg ik ze maar gewoon voor de deur als bedankje.
Buiten ren ik veel, sprint in bomen, struin door het gras, loop veel rondjes om het huis en kom vaak naar binnen om even wat brokjes te eten en te kijken of alles nog goed is, of ga lekker binnen slapen. Als ik te lang binnen ben, word ik erg onrustig en kan ik weer een beetje in mijn oude patroon belanden. Gelukkig is hier alle ruimte! Ik kan goed met de overige dieren buiten (kippen, loopeenden) en loop daar gewoon tussendoor. Af en toe ga ik even in het kippenhok kijken of iedereen nog veilig is. Ik ben heel zorgzaam naar alle gezinsleden.
Femmie Mijn personeel zocht een maatje voor de 2 poezensnuitjes. Toen kwam ik op de website. Ik ben in april 2025 geboren en in de zomer hebben ze mij op straat gevonden en opgevangen. Mensen ben ik wel gewend. Ik was erg klein en mager. Ik kan alvast verklappen: dat ben ik niet meer! Ik heb inmiddels, net als de rest, een Friese naam gekregen. Femmie is een verbastering van Famke, wat ‘meisje’ betekent. Dat is heel toepasselijk!
In de opvang vroeg ik al veel aandacht. Knuffelen is mijn tweede naam. Zou dat goed gaan met twee oudere katten? Nou, zeker wel! En mijn personeel knuffel ik ook plat, soms tot vervelens toe (voor hen dan).
Normaal ademen kan ik niet. Ik kan alleen maar spinnen. De héle dag door! Ik geniet volop van alles en huppel altijd enthousiast en vrolijk rond. Gezellig kletsen kan ik ook heel goed.
Mijn nieuwe personeel speelt veel met mij. Het verenstokje is favoriet! Ook vind ik de plastic springveertjes erg leuk om achterna te rennen en te apporteren.
Ik ben heel blij met mijn grote broer en zus. In het begin liet Afke zien dat ze de baas is en ik haar niet mocht bespringen om te spelen. Zij is meer van de serieuze taken in het huishouden. Kusjes geven doen we inmiddels wel vaak, en we liggen af en toe samen op de bank.
Foppe wilde heel graag met mij spelen. We rollen, spelen en rennen wat af! Foppe doet daarbij voorzichtig, zodat hij mij geen pijn doet. Ook is hij heel lief voor mij en mocht ik samen met hem in zijn mandje liggen, zodat we warmte hadden en hij mij kon schoonmaken. Hij deelt zelfs zijn eten met mij! Ik hou van struinen en het zoeken naar eten, of het eten van mijn personeel proeven als ze even niet opletten.
Over serieuze taken gesproken: ik help ook in het huishouden. Vooral het afhalen van de was, kan ik erg goed. Ik haal de sokken alvast van het wasrek. Is dat niet lief van mij? Sorteren en opvouwen doe ik dan weer niet, dat mogen anderen doen.
In het begin hield ik er niet zo van om opgepakt te worden. Nu gaat dat goed, ook omdat ik merk dat ik dan knuffels krijg. Ik ben heel makkelijk in de omgang. Voor onbekende mensen ben ik niet bang. Als de rest afwachtend is en soms achter de bank kruipt, sta ik nieuwsgierig vooraan. Ik ben lekker eigenwijs en doe niet wat de rest ook doet.
Ik vind het ook heerlijk om buiten te zijn. Tenminste, als het niet te koud is of regent. Als ik naar de kattenbak moet, ga ik toch even lekker naar binnen hoor!
Tot slot Wij zijn 3 jonge, gezonde, sterke katten met een eigen gebruiksaanwijzing. Ons personeel is blij om ons zo een goed leven te kunnen geven, waarin we mogen zijn en mogen leven zoals we zelf willen. Wij hebben alle ruimte gekregen om het tempo te bepalen. Door de stichting is er erg goed voor ons gezorgd, wat ons vertrouwen heeft gegeven in mensen en waardoor we hebben kunnen socialiseren.
Tip: via de website van Poezensnuitjes kun je bij Zooplus bestellen, zodat zij een donatie krijgen!
