Bianca
Sinds het jaar 2007 vang ik zwerfkatten en kittens op. Het is een passie van me geworden. Zwangere poezen, poezen met kittens, moederloze kittens, volwassen katten, schuw of tam, ik heb ze allemaal mogen verzorgen. Soms was het zwaar, maar wel altijd de moeite waard door alle liefde die je van deze diertjes terugkrijgt.
Al mijn eigen poezensnuitjes zijn ook ex-opvangertjes die bij mij hunforever home hebben gekregen. Alle opvangertjes die bij mij binnenkomen sluit ik meteen in mijn hart. Daardoor is het vaak erg moeilijk om weer afscheid van ze te moeten nemen. Ik heb al emmers vol tranen gehuild, maar als je daarna ziet hoe gelukkig ze zijn in hun nieuwe thuis weet je weer waarom je dit doet (namelijk: elk poezensnuitje een nieuwe start geven voor een héél gelukkig leven). Het is triest dat het nodig is, maar zolang er poezensnuitjes in nood zijn stel ik mijn hart en huis voor ze open! Daarnaast houd ik de Facebook-pagina van poezensnuitjes bij. Wanneer je de stichting belt krijg je mij aan de lijn, en ook de meeste mails worden door mij beantwoord. Ik vang snuitjes en rijd de meeste ritten naar de dierenarts. Ten slotte ben ik gastgezinbegeleider.
Linda
Mijn naam is Linda en sinds oktober 2024 ben ik met trots de secretaris van Stichting Poezensnuitjes. Bij ons thuis zijn we niet zomaar baasjes, maar het toegewijde personeel van vijf prachtige katten! Huisdieren maken al van jongs af aan deel uit van ons gezin, maar katten hebben toch echt ons hart gestolen. Alle vijf onze katten hebben een verleden als zwervertjes en wij vinden het ontzettend belangrijk dat ze nu een warm en veilig thuis hebben.
Onze eerste katten adopteerden we uit het asiel en de drie jongste hebben via Stichting Poezensnuitjes hun weg naar ons gevonden. Zo kwamen we ook in aanraking met het geweldige werk dat deze stichting verricht. Vanaf dat moment waren we meteen enthousiast! Dus toen ik zag dat er een nieuwe secretaris werd gezocht, hoefde ik geen seconde na te denken – ik meldde mij meteen aan.
Als secretaris zet ik me met hart en ziel in om nóg meer poezen en katers aan hun welverdiende gouden mandje te helpen. Want laten we eerlijk zijn, het personeel mogen zijn van zo’n charmante snuit is echt toch het allerleukste wat er is!
Shenna
Ik ben Shenna en mijn liefde voor dieren is mij met de paplepel ingegoten. Al van kleins af aan ben ik opgegroeid tussen verschillende dieren en heb ik altijd een sterke verbondenheid met hen gevoeld. Dieren hebben voor mij iets puurs en eerlijks, en juist die onvoorwaardelijke band maakt dat ik mij al mijn hele leven voor hen wil inzetten.
Naast mijn fulltime baan ben ik vrijwilliger bij Stichting Poezensnuitjes. Mijn betrokkenheid begon toen ik zelf een nestje kittens op straat vond, deze heb ik zelf als gastgezin in huis genomen en sindsdien vervul ik meerdere taken binnen de stichting.
Voor en met dieren werken is voor mij het mooiste wat er is. Dieren oordelen niet, zijn puur en laten met kleine stappen zien hoeveel verschil aandacht en toewijding kunnen maken. Het geeft mij een diep voldaan gevoel dat ik daadwerkelijk iets kan betekenen voor dieren die geen stem hebben en afhankelijk zijn van onze zorg. Juist dat maakt dit werk zo waardevol: het verschil maken in het leven van snuitjes die het hard nodig hebben. Het vrijwilligerswerk geeft mij enorm veel energie en voldoening. En ik draag actief bij aan het welzijn, de verzorging en de toekomst van de katten die onze hulp hard nodig hebben. Elke kat heeft een eigen verhaal, en het is bijzonder om te zien hoe zij opbloeien wanneer ze liefde, rust en zorg krijgen.
Katja
Hallo, ik ben Katja, de nieuwe penningmeester bij Poezensnuitjes. Ik woon 14 jaar in Nederland, in Arnhem, samen met mijn man en twee kinderen. Nu mijn jongste kind (1,5 jaar) naar de kinderopvang gaat, wil ik me oriënteren op een nieuwe baan en tegelijkertijd als vrijwilliger bezig zijn in mijn (financiële) vakgebied.
Ik heb de hbo-opleiding Accountancy aan de HAN afgerond en heb ruim drie jaar ervaring: zo heb ik gewerkt als assistent accountant, adviseur managementinformatie bij de Rechtbank en compliance medewerker bij een belastingadvieskantoor.
Ik vind het werk van stichting Poezensnuitjes waardevol, omdat ik al sinds mijn kinderjaren betrokken ben geweest bij het redden van zwerfhonden en –katten, samen met mijn ouders. Zij bieden opvang, regelen medische zorg, en proberen een nieuw baasje te vinden. Vijf geredde dieren wonen nog steeds bij mijn ouders in Kazachstan.
Rein
Mijn naam is Rein en ik ben sinds 1 januari voorzitter van de Stichting Poezensnuitjes. Ik ben trots om deze functie te mogen vervullen bij deze prachtige Stichting die zich inzet voor het welzijn van zwerfkatten en hun kittens. Ik kan mij dan ook volledig vinden in de visie en doelstelling van de Stichting.
Al ruim 40 jaar lopen er katten om mij heen en ik ben via mijn partner Marion, die een aantal jaren geleden als gastgezin startte, bij de Stichting betrokken. Wat voor mij begon als hulpje bij het socialiseren van kittens, groeide steeds verder uit. Ik ben mee gaan vangen waardoor je ook meer vrijwilligers binnen de Stichting leert kennen. Nadat Frank had aangegeven te stoppen met de taak van voorzitter ben ik me eens verder gaan verdiepen in de Stichting. Besturen is mij niet vreemd, ik ben vanaf 1985 actief geweest binnen besturen van (landelijke) medezeggenschap, vakbond en voetbalvereniging. Na een aantal gesprekken heb ik de stap gezet om het stokje van Frank over te namen.
Met deze ervaring wil ik als voorzitter een bijdrage leveren om katten en kittens via onze Stichting aan hun gouden mandjes te helpen en ze een warme en veilige toekomst te bieden.
Iris
Ik ben Iris, getrouwd met Harrie, moeder van 2 zoons en 1 dochter die geen van allen meer thuis wonen en oma van een geweldig leuke kleinzoon. Als klein meisje was ik al gek op dieren. Wij hebben dan ook altijd huisdieren gehad. Mijn carrière als kattenvanger begon ik in 2002 bij de boerderij waar ik een baal hooi haalde voor onze konijnen. Deze boer bleek de kittens die daar geboren werden te verdrinken. Samen met mijn dochter en haar vriendinnetje heb ik toen een kitten kunnen vangen in een juten aardappelzak.
Vervolgens heb ik hulp gekregen van de plaatselijke dierenbescherming. Ik leende bij hen een vangkooi en heb de poezen en kittens bij die boer gevangen. De poezen werden gesteriliseerd en weer teruggebracht. De kittens heb ik gesocialiseerd en voor een aantal vond ik een nieuw huisje. Luna mocht blijven, maar Mickey was heel erg schuw en kwam daardoor twee keer terug van plaatsing. Toen hebben we besloten om hem ook te houden.
In de jaren daarna heb ik 4 jaar vrijwilligerswerk in een asiel gedaan en kwam ik op zoek naar hulp voor zwerfkatten bij Stichting Poezenbel terecht. Als Poezenbel-vrijwilligster heb ik heel veel opvangertjes in huis gehad en ieder jaar bleef er wel een kneusje of een schuwe opvanger hangen, waardoor wij ons huis nu delen met een heel stel poezensnuitjes. Helaas overleed vorig jaar Maria, de oprichtster van Poezenbel, en werd de stichting opgeheven.
Sindsdien ben ik vrijwilligster bij Stichting Poezensnuitjes en kan ik gelukkig gewoon doorgaan met zwerfkatten vangen en helpen. Omdat ons huis en de tuin al behoorlijk vol zitten – er wonen naast de poezensnuitjes namelijk ook nog 2 hondensnuiten en 4 konijnensnuitjes – vang ik liever alleen nog op als de andere gastgezinnen vol zitten. Ik ben heel blij dat ik in dit geweldige team terecht ben gekomen en hoop dat we met zijn allen nog heel veel poezensnuitjes kunnen helpen. Het zou natuurlijk helemaal mooi zijn als onze hulp overbodig zou worden in de toekomst. Helaas is het leven geen sprookje, dus blijven wij allemaal ons best doen voor alle snuitjes tot we erbij neervallen.
Janny
Hallo, ik ben Janny. Ik ben sinds het voorjaar van 2015 gastgezin bij Stichting Poezensnuitjes. Ik vind het fantastisch om katten op te vangen. Het is heel mooi en dankbaar om (bange) kittens te socialiseren en op te voeden. Als ze dan naar hun gouden mandje gaan is het altijd wel moeilijk, maar uiteindelijk doe je het daarvoor. Ik heb 3 volwassen uitwonende kinderen en 10 kleinkinderen. Zij zijn ook allemaal gek op dieren.
Ik ben opgegroeid op een boerderij tussen de dieren. Ik heb toen ik jong was heel wat dieren opgevangen op mijn slaapkamer om liefde te geven of beter te maken. Onder andere heb ik een pasgeboren biggetje die ten dode opgeschreven was met veel zorg en voederen groot weten te krijgen. Op de foto mijn 2 overleden katten; Simba een kruising maine coon kater en Roza een Noorse boskat poes. Ik heb nu 3 katten, die alle 3 na de opvang zijn gebleven. Ik heb aan huis een mooie grote ren waar de katten heerlijk kunnen vertoeven, maar wel veilig zijn. Drie katten is erg leuk, maar er kunnen er makkelijk een paar extra bij, vandaar dat ik zo geniet van de opvangperiodes.
Sanne
Als kind voelde ik mij altijd al verbonden met dieren. Toen ik op mezelf ging wonen was mijn eerste poes Miemel, een dame op leeftijd. Via Stichting Poezensnuitjes nam ik Bodo en Bink (Chance) in huis. Drie maanden later overleed Miemel aan de gevolgen van een tumor in haar hoofd. 😿
Het socialiseren van bange Bink vond ik zo leuk dat ik besloot pleegmama te worden. Mijn eerste opvangers waren Donder en Storm. Toen bleek dat mijn Bodo kattenaids (FIV) én kattenleukemie (FeLV) had. Ik heb de laatste maanden van zijn leven alle aandacht op hem en Bink gericht.
Bink is inmiddels uitgegroeid tot een lieve schootkat en samen met zijn nieuwe vriend Emiel is hij pleegpapa. Adoptie-op-afstand-kat Zeus woont ook bij mij. Ik heb in de tuin een ren met schuur voor TNR-katten en schuwe katten. In oktober 2024 heb ik het beheer van de website van Poezensnuitjes op mij genomen.
Frank
Ik ben Frank. Van kinds af aan heb ik dieren in huis gehad. Hamsters, parkieten, vissen, honden en natuurlijk katten! Op het moment ben ik personeel van Koning Kaos. Toen Kaos als kitten bij mij kwam woonde ik klein, dus waren meer snuitjes geen optie. Helaas accepteert hij nu geen andere snuitjes meer in huis.
Ik volgde Stichting Poezensnuitjes al langer via Facebook, dus toen ik hoorde dat ze een boekhouder zochten was ik gelijk enthousiast om op deze manier snuitjes naar een gouden mand te helpen. Natuurlijk zag ik dit ook als een gouden kans om de sterren van de Stichting, o.a. Kirby, Mister Eddie en Sir Spockie in het echt te ontmoeten. Ik ga mijn best doen om mijn steentje bij te dragen aan het goede werk dat Stichting Poezensnuitjes doet voor alle snuitjes in de regio die dit nodig hebben. Helaas zijn dit er nog een heleboel, maar alle beetjes helpen!
Eva
Ik ben Eva en gastgezin bij Stichting Poezensnuitjes. Al van kinds af aan zijn er dieren in mijn leven. Ik zou me ook geen leven zonder voor kunnen stellen. Zelf heb ik 15 jaar 2 poezen gehad en toen zij vorig jaar beiden overleden, besloot ik dat ik voorlopig geen andere kat meer wilde, maar dat ik wel iets voor ze wilde doen. Daarom ben ik gastgezin geworden. Niks mooiers dan deze schatjes te helpen aan een gouden mandje. Ik heb onlangs mijn eerste opvangertje naar haar nieuwe huisje zien vertrekken en dat was een fijn gevoel, daar doe je het voor!
8 jaar geleden besloot ik na het overlijden van mijn lieve Lazy en Herman
Ik wil helpen in de kattenopvang
Want weer een katje permanent in huis, dat wilde ik nog niet
Daarvoor had ik nog teveel verdriet
Op deze manier kon ik een lief dier helpen en vertrouwen winnen
En het is ook een goede manier van het verzetten van je zinnen
Het helpen van katten geeft me een tevreden gevoel
Het weer veilig laten voelen en een gouden mandje vinden is het doel
Inmiddels heb ik al veel scheetjes mogen helpen op weg
Die slecht begonnen of die vonden veel pech
Het is niet perse makkelijk om gastgezin te zijn
Steeds weer afscheid nemen, ook al is het positief, doet toch wel pijn
Maar wanneer je die snoetjes in hun nieuwe huis ziet stralen en gelukkig ziet zijn
Dan verdwijnt de pijn en voel je je heel dankbaar en fijn
Zolang er hulp nodig is blijf ik dieren helpen
Soms voelt het als als dweilen met de kraan open en probeer je de boel te stelpen
Maar ieder geholpen dier is er een met kans op een gelukkig leven
En dat is wat ik als vrijwilliger bij Stichting Poezensnuitjes probeer te geven
Liesbeth
In het voorjaar van 2019 ben ik gastgezin geworden voor Stichting Poezensnuitjes. De dag nadat ik het kennismakingsgesprek had werd er door een kennis direct mijn hulp ingeroepen. In haar tuin was een poes enkele dagen daarvoor bevallen van 6 kittens. Echter 2 van deze kittens liet ze achter nadat ze met haar kittens was gaan slepen. Na dagen speuren en zoeken lukte het om moeder samen met alle kittens te vangen. En daarmee had ik direct mijn eerste opvang: Dolly en haar muziekkittens.
Hiervoor was ik vijf jaar lang gastgezin voor een asiel. Dat ik met de overstap naar Stichting Poezensnuitjes direct eropuit zou gaan om katten/kittens te vangen, had ik toen zeker niet kunnen voorzien. Wel merkte ik dat het veel voldoening gaf om na dagen proberen eindelijk moeder en kittens met elkaar te kunnen herenigen. Daarom ben ik me, naast gastgezin zijn, ook bezig gaan houden met het van de straat halen van diverse zwerfkatten. En dat dat hard nodig is, daar kwam ik snel achter.
Zelf heb ik sinds twintig jaar katten in mijn huis. Ik kan me ook echt geen huis voorstellen zonder katten. Een huis zonder katten is voor mij geen thuis. Op dit moment heb ik 3 katten. Mijn senior dame Sara en ex-opvangers Kika en Ties. Naast katten heb ik ook nog 2 konijnen genaamd Lotje en Gijsje.
Natasja
Mijn naam is Natasja en ik ben sinds maart 2022 gastgezin bij Stichting Poezensnuitjes. Ik weet niet beter dan dat ik geobsedeerd ben met dieren. De katten lagen bij mij in de box, ik heb leren lopen aan de hond en was elke week te vinden op de kinderboerderij of in de dierentuin, mede dankzij mijn lieve oma, mijn eerste opvangkatje is dan ook naar haar vernoemd. Het was voor mij dus al vroeg duidelijk, dieren krijgen de hoofdrol in mijn leven. Dit is gelukkig ook werkelijkheid geworden en ik ben blij dat zowel hobbymatig/vrijwillig als professioneel ik met en voor dieren werk. Ook blijf ik mij graag ontwikkelen en volg ik regelmatig masterclasses en cursussen omtrent dieren.
Toen ik in 2022 de sleutel kreeg van mijn huidige woonplekje wist ik het direct! Eindelijk ruimte en toestemming om katten op te vangen. De mail naar de stichting was er al uit voordat ik de sleutel had! Ik heb al vele bijzondere snuitjes mogen ontmoeten en verzorgen en soms help ik ook mee in het veld met het vangen van katten.
Hoewel ik geen ‘eigen’ dieren heb, heb ik momenteel wel Snelle en Willem als adoptie op afstand snuitjes in huis. Twee heerlijke knuffels die elkaar echt hebben gevonden als pleegbroers! Ik ben erg blij dat ik dit werk elke dag mag doen, ook al heb ik soms ook veel zorgen om de kleine draken. Het moment dat ze dan naar hun gouden mandje gaan is het allemaal waard!
Amy
Mijn naam is Amy, ik woon samen met mijn man Wessel tussen Arnhem/Nijmegen in en samen hebben we 4 katten in huis. Toen we net 3 maanden op onszelf woonden namen we 2 broertjes (Bengel & Boefje) mee van het dierenasiel. Twee zwarte katjes en wat een knuffelkontjes zijn het! Zo’n anderhalf jaar later kwam Kaylo (Bollie Wollie) bij ons wonen (via Stichting Poezensnuitjes) nadat we een oproep op Facebook zagen dat hij geen één mailtje had gehad (zo zielig, alleen omdat hij een ‘rugzakje’ had) en een paar maanden later hadden we nog meer gezinsuitbreiding met Mickey (Parel – zie foto) ook via Stichting Poezensnuitjes uit hetzelfde gastgezin, die hadden we dus al gezien.
Een paar jaar later kwam Wessel op een dag met Boemba (destijds 11 jaar oud) thuis. 😸 Hij werkt in de dierenbranche en bij de dierenarts hadden ze een kat in beslag genomen die een nieuw huisje zocht (vorige baasje wilde hem laten euthanaseren). Helaas hebben we met veel verdriet Boemba begin dit jaar moeten laten gaan op 16 jarige leeftijd, maar hij zal altijd een plekje in ons hart hebben, Boemba was als een zielsverwant. Houden van is helaas ook loslaten. ❤
Al jarenlang beheer ik mijn eigen blog en help ik anderen met hun website (front-end & back-end). Toen er dus een oproep was voor het beheren van de website van Stichting Poezensnuitjes heb ik direct enthousiast een mail gestuurd! Hiervoor heb ik vrijwilligerswerk gedaan op de lokale dierenweide, maar sinds oktober 2024 beheer ik samen met Sanne de website voor Stichting Poezensnuitjes. Ik vind het mooi dat ik op deze manier toch mijn steentje kan bijdragen aan de stichting.
Suus & Marit
Wij zijn Marit en Suus (huisgenoten en vriendinnen) en zijn sinds juli 2025 gastgezin voor stichting Poezensnuitjes.
Wij werken in het dagelijks leven als diëtist en psycholoog, en wonen samen in een huisje met onze twee eigen katten: Mango en Frummel.
Afgelopen juli kwamen daar opvangkittens Mabel en Moes bij, die je bij ons op de foto kunt zien. In de maanden dat ze bij ons waren hebben we enorm van ze genoten en het was geweldig om te zien hoe ze zich sociaal ontwikkelden. Inmiddels zijn ze naar hun forever home, waar ze het mega leuk hebben. Ondanks het afscheid nemen altijd moeilijk is, gaf het ons veel voldoening.
We hopen in de toekomst nog meer katten op te kunnen/mogen vangen en klaarstomen voor hun nieuwe familie.
Sigrid
Met trots stel ik mij voor! Ik ben Sigrid en woonachtig in Doesburg met mijn man en, sinds kort, nog maar met 1 snuit, Klaartje. Kater Siep, ooit de bekendste poes van Doesburg, is helaas overleden. Onze kinderen zijn al een tijdje het huis uit, binnenkort worden we zelfs opa en oma!
Ik sta in mijn omgeving bekend als het kattenvrouwtje, zo dol ben ik op alle poezensnuiten. De snuiten die ik gedurende mijn leven al heb mogen bedienen, waren allen dan ook snuiten die wel wat liefde en aandacht konden gebruiken.
Sinds oktober 2024 vervul ik de nieuwe rol van contact- en vertrouwenspersoon voor onze gastgezinnen. Voortaan zal ik hen bijstaan voor advies, begeleiding of gewoon als luisterend oor. Gastgezin zijn voor poezensnuitjes die tijdelijk opgevangen moeten worden, is leuk en geeft veel voldoening, maar het kan soms ook best uitdagend zijn. Dan is het fijn als er iemand is die zich bekommert om hen of gewoon geïnteresseerd is hoe het ze vergaat.
Tot slot wil ik zeggen dat ik trots ben bij te mogen dragen aan deze mooie stichting. Er kunnen niet genoeg mensensnuiten omzien naar alle poezensnuiten die wel wat liefde en aandacht kunnen gebruiken.
Geert
Op de allereerste foto’s van mij als kind staat er al een poes naast me. Sindsdien zijn er bijna altijd katten in mijn leven geweest. In 2023 moesten we na achttien jaar afscheid nemen van Saartje. Een bijzondere kat met een gebruiksaanwijzing, maar wel helemaal ónze kat. Ze had een moeilijke start, maar in haar laatste jaren vond ze eindelijk rust.
Na haar wilden we graag een makkelijke, lieve kat. Na een paar minder prettige ervaringen bij asielen in de buurt kwamen we bij Stichting Poezensnuitjes terecht. In 2024 adopteerden we Benji en Benthe, twee geweldige katten. We zagen meteen hoeveel liefde, tijd en aandacht Poezensnuitjes in het socialiseren van katten stopt. Dat maakte indruk.
Ondanks mijn drukke baan wilde ik daarom graag iets terugdoen. Sinds 2024 vang ik daarom zelf ook katten en kittens. Pas toen merkte ik hoe groot het zwerfkattenprobleem eigenlijk is. Het is niet altijd makkelijk, maar als ik naar onze twee lieverds kijk, denk ik steeds: als er toen niemand was geweest die hén had gevangen..
En precies daarom zet ik mij met hart en ziel in voor Stichting Poezensnuitjes.