28 juni 2019
Hallo, allemaal daar zijn we weer.
Even een up date van onze avonturen. Ja we zijn best wel een beetje ondeugend geweest. En vrouwtje was best wel boos op ons.
Mijn mamma Merah had een gat ontdekt in de heg naar de buren. Stiekem zonder dat vrouwtje het zag ging ze door het gat en ja ik ben een stoere kater en dan ga ik natuurlijk ook mee.
We hebben ook een buurman genaamd Willem hij ook een rode kater 🐈En wij dachten we gaan even op bezoek.
Tot we ineens de stem van vrouwtje hoorde!! Oh oh, dachten wij we gaan gauw terug maar ja helaas het vrouwtje had het al gezien. Wij snel door de heg terug, nou ja je raad het natuurlijk al; vrouwtjes was echt héél boos op ons 😡
We konden gelijk naar onze kamer boven en daar moesten we maar even gaan na gaan denken over wat we gedaan hadden🙊🙈.
Na veel nadenken mochten we toch weer naar beneden en ook in de tuin, maar het gat was dicht dat zagen we gelijk al. Dan maar in onze eigen tuin en vrouwtje heel lief aan kijken dan smelt vanzelf 🥰
Hieronder een paar foto’s na onze ontsnapping🥴
Vrouwtje ben jij boos? Ik ben toch héél lief!
Ff slijmen!!! Kijk eens vrouwtje hoe lenig ik ben?
Ik heb niks gedaan hoor!
Kijk maar ik slaap!
En m’n moeder ook!
Doeiiii tot het volgende avontuur van Merah en Simba🐈🐈
3 december 2017
Mamma Merah en Simba (Rooi)
Hallo allemaal, Hier een update van één jaar Mamma Merah en Simba.
In 2016 hebben wij afscheid moeten nemen van onze lieve katers Balou en Joris en wat was het stil in huis. En daar……..was ineens die foto op Facebook van Mamma Merah en Simba( toen nog Rooi). We waren gelijk verliefd😍 Ze waren niet opgehaald door de mensen die hun graag wilden hebben. Was het toeval?
Na toch wel even wikken en wegen hebben we gebeld met de Stichting Poezensnuitjes of Mamma Merah en Rooi nog vrij waren. Er werd een afspraak gemaakt om te komen kijken en het ritje naar Nijmegen was geregeld.
Een beetje schuw en spannend werd er vanuit een hoekje naar ons gekeken. Er was echter wel een klein probleempje. Mamma Merah deed nog weleens een plasje naast de bak. Ja….en daar moesten we toch wel even over nadenken. Maar éénmaal thuis waren we er toch wel snel uit. We wilde haar toch graag een kans geven, want we hadden het idee net als Cari waar ze op dat moment in het gastgezin zat, het alleen gebeurde als het ze erg gestrest is.
Er werd een afspraak gemaakt dat Cari ze naar ons toe zou brengen op vrijdag 9 december. Maar al snel kwam het telefoontje of Cari ze niet een weekje eerder mocht brengen? Ja natuurlijk want wij waren er helemaal klaar voor!
En daar kwamen ze dan en het was heel spannend niet alleen voor Merah en Rooi maar ook voor ons. En het is goed gegaan. Mamma Merah heeft alleen de eerste nacht een ongelukje gehad en daarna is het niet meer gebeurd.
Mamma Merah heeft zich ontwikkeld tot een hele lieve, aanhankelijk poes maar wel alles op háár tijdstip en voorwaarden. Ze maakt nog steeds stapjes en komt elke dag dichter naar ons toe. Ze zit nog net niet op schoot maar kruipt voorzichtig steeds dichter tegen ons aan op de bank.
En wat is ze een geweldige moeder. Niets is haar teveel als het om haar zoon gaat.
En ja …. Rooi die wij Simba hebben genoemd omdat dat beter bij hem paste is ondeugend, doet domme dingen zoals zich zelf opsluiten, heel impulsief maar ohhhh zo lief. We mogen hem nu wel aaien maar niet altijd. Hij vindt het toch nog steeds erg spannend. Maar als hij gaat eten, op de krabpaal ligt te slapen of op zn favoriete slaapplek ligt te slapen (de wasmand) en hem rustig benaderd dan gaat al heel snel zijn motortje aan. En we hebben altijd hele gesprekken met hem. Hij komt er wel en laten hem alles doen op zijn eigen tempo.
Stichting Poezensnuitjes ondanks jullie tegenslagen van de laatste tijd willen wij jullie laten zien en horen dat er ook succes verhalen zijn en dat is dit er één van.