11 mei 2021
Hier gaat het gelukkig nog altijd uitstekend met jullie ex-opvangertjes. We zeggen weleens tegen elkaar dat wij nooit normale katten in huis hebben want ze hebben allemaal een bijzondere eigenschap of dingetje. Maar dat maakt het juist zo leuk en bijzonder. En ik heb een zwak voor dieren die niet binnen de standaard vallen dus dat komt mooi uit 😉
Onze Ruby wordt liefdevol De Dame genoemd. Het is een echt meisje die niet van die lompe, drukke mannen houdt en dat op een heel beschaafde maar doeltreffende manier laat blijken (één keer blazen is genoeg om Monster en Otje tot orde te roepen 😂).
Ze heeft de zachtste vacht ooit, alsof je een donzig kuikentje aait. En ze doet tegenwoordig gezellig met onze kletsmajoor Otje mee, Ruby praat de hele dag tegen je. Ze praat in allerlei variaties en toonhoogtes en we snappen het nog ook.
En ze heeft haar stem zo goed ontdekt, dat ze zelfs een keer blafte als een hond. Hilarisch! Zit er een schattig, klein katje van 3 kilo heel knap te wezen, komt er ineens een blaf uit als een schorre bouwvakker hahaha……
Otje wordt liefdevol De Dove genoemd. Hij wordt er zelf gelukkig totaal niet door gehinderd maar het blijft fascinerend om te zien hoe hij sommige dingen anders doet dan zijn horende metgezellen. Zo praat Otje heel graag en veel. Maar dat doet hij heel hard, alsof er een misthoorn afgaat 😂 Otje reageert vaak trager op dingen dan de andere twee. Hij houdt Monster en Ruby in de gaten en als zij gaan rennen, hobbelt hij er achteraan. Hij weet dan niet waarom maar dat mag de pret niet bederven haha…. Bepaalde dingen blijven helaas een stressfactor. Als er een vrachtwagen of vuilniswagen door de straat rijdt, als er iemand op bezoek komt en met zijn voeten stampt, Otje duikt in de kast en zit daar vervolgens een uur paniekerig te zijn, zo sneu. Gelukkig werkt het altijd als ik zijn favoriete vestje aantrek, dan sabbelt hij zich relaxed op de inmiddels afgesleten mouw 😊
Zijn slechte gehoor heeft overigens ook voordelen. Otje slaapt supervast (en snurkt superhard) want niet gehinderd door omgevingsgeluiden. En grappig genoeg kan hij het beste muizen vangen. Hij hoort alleen nog wat hoge tonen en hij doet er zijn voordeel mee.
Maar Otje is vooral een ontzettend lieve knuffelkont. Hij doet niets liever dan bij je liggen, spint (ook hard) als de beste en alles in huis krijgt kopjes. Hij speelt graag en kan met een gerust hart lekker in de tuin rondbanjeren want deze is hermetisch met catproof hekwerk veilig gemaakt.
Monster, liefdevol De Dikke genoemd, is echt een geval apart. Kwam als klein scharminkeltje met een eetfixatie in huis maar werd in het afgelopen jaar zo dik dat ik het zorgwekkend begon te vinden. Hij eet het minste van de drie maar hij werd steeds zwaarder, steeds passiever, ging eten uitkotsen en zijn toch al afwijkende voorpoten gaven steeds meer hinder want hij sprong nergens meer op en af. Dus hup, naar de dierenarts voor een uitgebreid onderzoek.
Daar bleek Monster maar liefst 8,4 kilo 😱 maar verder kwam er niets geks uit het onderzoek. Voor de zekerheid ook bloed laten prikken maar gelukkig blijkt onze reus kerngezond, alleen veel te zwaar en een overgevoelige maag. Dus Monster ging op dieet. Maar een kat die een eetfixatie heeft gehad en een dieet, dat werkt dus niet. Dat hij geen natvoer meer kreeg, vond hij niet leuk maar ging verder goed. Maar doordat er niet meer 24/7 brokjes waren, kwam de eetfixatie in volle glorie terug. Monster knabbelde ‘s nachts op plastic, stukken brood, fruit en raakte totaal gestresst als hij brokjes kreeg. Ging als een dolle schrokken en kotste het dan meteen weer uit. Ondertussen werd hij nog zwaarder (8,7 kilo) dus dat ging echt niet goed. Dus die brokjes (speciaal voor gevoelige maag gemixt met laag calorische brokjes) heb ik weer gewoon 24/7 klaarstaan want liever een dikke, tevreden kat dan een dunne, gestresste.
Hij is inmiddels weer blij en relaxed, is zowaar wat afgevallen (8 kilo!) en hij springt weer overal op en af. Lui is en blijft hij wel, zijn favoriete bezigheid is nou eenmaal slapen ☺️ En hij heeft een voorliefde voor slecht weer. Regen, sneeuw, storm; Monster gaat in de tuin rondrennen. Zodra het lekker weer wordt, blijft hij binnen 😂
Kortom, we maken genoeg mee met ons trio. Maar we zijn stapelgek op ze en verwennen ze als een malle. Vinden ze overigens helemaal niet erg 😉
23 februari 2020
Helaas heb ik niet zo’n goed nieuws te melden over jullie ex-opvangertje en onze allerliefste Otje. De dierenarts heeft gisteren bevestigd wat ik zelf al enige tijd vermoedde; Otje is doof 🙁
Het gaat om een aangeboren variant die waarschijnlijk in de loop van de tijd erger is geworden en de kans is dan ook groot dat het minimale beetje gehoor dat hij nu nog heeft, binnenkort ook is verdwenen. We merkten dat Otje de laatste tijd nog harder miauwde dan anders (echt bizar hard!), erg onrustig en angstig was en om de haverklap van schrik de kast indook. Nu helpt het niet dat we twee maanden geleden zijn verhuisd wat natuurlijk ook de nodige onrust geeft en wat een totaal nieuwe omgeving voor de katten betekende.
Maar de afgelopen week was Otje echt zichzelf niet meer; van een altijd relaxte spelende kat naar een compleet verstarde paniekkater. Meest opvallend was dat hij niet meer reageerde op de rammelende etensbakjes of te angstig was om te eten (hij zat continu om zich heen te kijken). Otje is normaal gesproken namelijk een lekkerbek met een buitengewoon goede eetlust dus dit was zo niet Otje.
Dus gisteren naar de dierenarts gegaan met de mededeling dat Otje van het padje is (een betere omschrijving was er niet) en het idee dat hij niet goed hoort. Een eerste testje door een gietijzeren emmer hard op een tegelvloer te laten kletteren was al duidelijk. Iedereen tegen het plafond van schrik, behalve Otje want hij reageerde totaal niet. De dierenarts heeft hem uitgebreid onderzocht, nog meer testjes gedaan en de conclusie; een kerngezonde kat maar wel doof. Zijn buiten- en middenoor zagen er prima uit, de oorzaak zit in het binnenoor.
Nu vallen er veel kwartjes op zijn plek; Otje die niet reageert op de stofzuiger, Otje die wel tegen het plafond schiet van schrik als je hem aait tijdens het slapen of als je hem aanraakt zonder dat hij je ziet. En ook waarom Otje niet op het geluid van rammelende etensbakjes reageert maar wel op het zien van de etensbakjes. Stom dat we dit niet eerder door hadden, maar hij is hartstikke jong en geen witte kat met blauwe ogen dus dan denk je daar niet zo snel aan.
Gelukkig weten we nu wat er aan de hand is en kunnen we hem helpen om – ondanks zijn doofheid – een heel fijn, relaxed leventje te hebben. Hij blijft lekker binnen totdat we de tuin hermetisch afgesloten hebben en we zijn gisteren direct begonnen ons gedrag aan te passen aan Otje’s doofheid. Monster en Ruby vinden het overigens maar raar, die stampende mensen In huis die voor een kat staan te zwaaien en allerlei handgebaren maken 😂
Otje is ondertussen nog wel wat van slag (hij schrikt heel snel) maar door de eerste aanpassingen van ons en in huis (meer met licht werken i.p.v. geluid), gaat het een dag na de diagnose al een stukje beter. Die lieverd pakt het snel op en hij heeft vanochtend vol enthousiasme (en luid smakkend want dat hoort hij ook niet 😉) zijn etensbakje leeggegeten. En daarna die van Ruby ook haha…. Dus met veel liefde en geduld gaat het helemaal goed komen 😊
Ze komen inmiddels bijna 2 maanden niet meer buiten en tot onze grote verrassing blijken ze dat helemaal niet erg te vinden. Vooral Ruby (voorheen altijd buiten) heeft ons verrast, ze vindt het binnen hartstikke gezellig. Ze geeft de hele dag kopjes aan alles en iedereen en ze kletst de oren van ons hoofd.
Monster vindt het ook prima, hij waakt bij de voordeur (hondse trekjes haha) maar verder doet hij vooral zo min mogelijk. Behalve slapen en eten 😹
Ben ondertussen ook van alles aan het lezen over dove katten en alle tips op Otje aan het uitproberen. Dat werkt goed! Otje is slim, hij pakt het snel op 😻
En slimme Otje vindt al die extra vertroetelacties van die gekke mensensnuiten een uitstekende kans om nog wat kattensnoepjes af te troggelen. Samen met Ruby als partner in crime. Ze weten heel goed hoe ze ons kunnen inpakken 😉 Monster wacht ondertussen op het geluid van de snoepjespot om dan met veel herrie van zolder te komen rennen. De enige beweging die hij uit zichzelf maakt 😹
Hartelijke groeten, Liesbeth
19 januari 2019
Hier een update van het allerleukste kattentrio 😃
Het gaat uitstekend met alledrie. Otje is nu 3 maanden in huis en zoals jullie op de foto’s kunnen zien inmiddels volledig geaccepteerd door Monster en Ruby. Met Monster was hij al meteen dikke maatjes en na een paar weken heeft ook Ruby haar gemopper maar opgegeven. Er is ook geen weerstand te bieden aan onze allemansvriend Otje 😻
Otje groeit gestaag, weegt inmiddels al meer dan 4 kg en is de meest sociale kat die je maar kunt vinden. Waar ik ga, gaat Otje en dat is hartstikke gezellig. Hij blijkt wel opvallend hondse trekjes te hebben; hij apporteert als de beste, wil de hele dag bij je zijn en als je aan de andere kant van de deur staat, dan zit hij luidkeels miauwend achter de deur te wachten om vervolgens enthousiast tegen je aan te springen 😹
Otje vindt het overigens (nog) helemaal niet interessant om naar buiten te gaan. Terwijl Monster en Ruby regelmatig de tuin inspringen, blijft hij gewoon bij je binnen.
Otje doet niets liever dan eten, spelen (kattenveertjes zijn veruit favoriet) en luid spinnend op pluizige vesten sabbelen. Het gesabbel op vesten is het dagelijkse kitten-relaxmomentje voor Otje. Als ik vergeet het vest aan te doen, dan laat hij dat luid en duidelijk weten. In het eerste vest heeft hij inmiddels een gat gesabbeld, hij is nu bezig met vest 2 😉
Monster begint ondertussen zijn naam eer aan te doen qua omvang, hij is inmiddels een uit de kluiten gewassen kater van 7 kg 😱 Monster doet dan ook niets liever dan eten en hij vindt vooral lui liggen heel fijn. Ondanks zijn grote lijf en lompe manier van bewegen, blijkt hij wel een opmerkelijk goede muizenvanger. De laatste weken komt hij bijna dagelijks enthousiast met een verse muis aanhobbelen en als we niet snel genoeg voor het kattenluik gaan liggen, dan eet meneer de muis midden in de huiskamer recht voor onze neus op.
Ondanks de slachtpartijen van muizen en het heldhaftig wegjagen van buurtkatten uit onze tuin (hij nam deze taak ineens op zich nadat Maxje was overleden, heel bijzonder), is Monster een ontzettende lieve sul. Hij doet geen vlieg kwaad, is superlief voor iedereen in huis, vindt alles prima en heeft altijd een allerschattigste kittenmiauw gehouden. Geen gezicht/geluid, zo’n dikke kater met een piepstem 😹
Ruby is onze kleine dame met pit. Ze doet haar eigen ding en als het mevrouw niet bevalt dan gromt ze de hele buurt bij elkaar. Ze gromt sowieso graag; honden/katten/mensen die ze in de verte ziet lopen, bij optillen/aaien/eten, bij een te enthousiaste Monster en Otje die willen spelen/wassen/slapen en zelfs als ze ligt te slapen gromt ze nog weleens tussendoor. Het is een aanwendsel geworden 😉
Ruby is echter wel heel lief maar je merkt dat ze op jonge leeftijd minder met mensen en andere katten van doen heeft gehad dan haar mannelijke huisgenoten. Ze vindt het daardoor snel spannend en ze houdt niet van drukte. Dus overdag gaat ze regelmatig alleen op pad of boven op een bed liggen als ze het beu is, maar ‘s avonds ploft ze altijd ergens bij je in de buurt neer en is ze heel relaxed en lief. Ruby vangt graag vogels en ook zij vindt het geweldig om ons die dan half levend en in huis kado te doen 😽
Kortom, we hebben heel tevreden (en best wel verwende) katten waar we erg gek op zijn 😊
Groetjes,
Liesbeth