7 september 2015
Lieve Fientje,
Je was zo lief, zo klein en zo onwijs leuk meisje.
Wat is het toch oneerlijk. 😿
Je heb zo hard gevochten en ik vocht met je mee!
Je heb het gevecht verloren en vandaag heb ik je laten gaan.
Je kwam bij mij in de opvang als klein ukje van ongeveer 4 weekjes jong, samen met je zusje. Ik had jullie meteen helemaal in mijn hart gesloten. ❤ Het leek allemaal erg goed te gaan met jou. Je groeide goed, je speelde en zette de boel goed op stelten hier. Maar een maand of 2 geleden kreeg je klachten, eerst stelde het niet zo veel voor dachten we. Je had wat last van ontstoken oogjes. Maar ongeveer 1,5 maand geleden werd je ook erg verkouden en kreeg je het benauwd. Daarna kreeg je ook hoge koorts. Je kreeg antibiotica en het leek weer beter met je te gaan. Je ging weer lekker spelen en je genoot volop van het leven.
Helaas kwam de koorts weer terug en ging je ineens erg achteruit. De laatste week wilde het niet meer zoals het zou moeten. Maar je liet mij zien nog wel te willen, dus we gingen samen door. Tot dit weekend, je wilde niet meer eten en viel ook erg snel af. Ik heb je geholpen met eten en gaf je alles waarvan ik dacht dat het zou helpen, maar het ging niet beter met je.
Vanmorgen keek jij mij terwijl je lekker onder je fleecedeken lag met een blik aan, waarin je mij vertelde dat het genoeg was. Ik heb naar je geluisterd en je laten gaan.
Lieve Fientje rust zacht schatje.
Voor altijd in mijn hart. ❤ Knuffel.
